Fabrika ve Sanayi Yapılarında Çatı ve Cephe Kaplaması

Birinci konu iç ortamın atmosferidir. Kaplamanın ömrünü belirleyen şey çoğu zaman dışarısı değil, içerisidir. Galvanizli kaplama nemli ve asidik buharda hızla tüketilir; yüzey işlem, boyahane, gübre ve yem tesisleri, akü üretimi ve bazı gıda tesisleri bu gruba girer. Böyle yapılarda ya alüminyuma geçilir ya da kalın filmli plastisol ve poliüretan esaslı boya sistemleri tercih edilir. İç yüzeyin de korunması gerektiği unutulmamalı: tek yüz astarlı sac bu ortamlarda yetersiz kalır.

İkincisi çatı delikleridir. Sanayi çatısı nadiren düz bir yüzeydir; baca, aspiratör, çatı fanı, ışıklık ve tesisat geçişleri kaplamayı defalarca deler. Sızıntıların büyük çoğunluğu bu geçişlerin çevresinden gelir. Her delik, su akış yönüne göre üstten kapatılan bir etek detayıyla çözülmeli, mastik tek başına sızdırmazlık elemanı olarak kullanılmamalıdır. Çok sayıda geçiş olan çatılarda kenet sistem, yüzeyi bütün tutması nedeniyle avantaj sağlar.

Üçüncüsü ısıl hareket ve gürültüdür. Proses ısısı alan bir çatıda metal, dışarıdan ısınan bir çatıya göre daha geniş bir sıcaklık aralığında çalışır. Uzun levhalarda genleşme payı bırakılmalı, bağlantı elemanları buna izin verecek şekilde seçilmelidir. Aynı şekilde yağmur gürültüsü, altında insan çalışan yapılarda ciddi bir konfor sorunudur; yalıtım katmanı burada ısı kadar ses için de vardır.

Dördüncüsü bakım erişimidir. Üretim durdurulamayacağı için çatıya yılda birkaç kez çıkılacaktır. Baştan planlanmış bir yürüme yolu ve emniyet hattı, hem güvenlik hem de kaplama ömrü açısından fark yaratır: rastgele basılan bir çatıda hatveler ezilir, boya filmi çizilir ve o noktalar korozyonun başlangıcı olur.